sonraki »

[karadeniz rüzgarı]

Bırak git bu yüreği..
Bu yürek seni çoktan terketti..
Şahimdir sabahı iple çeken gecelerim..
Dudaklarımdan akan sözcükleri şahidimdir..

Sen, sensizliği öğrettin bana..
Bense soğuk gecelerde yağan yağmurlarla,
Şiirlerimle eşlik ettim sana..
Şimdi yokluğun bağrımda yanan bir kor ateş..
Suskunluğun cehennem ateşi kadar sıcak ve yakıcı..
Korkuyorum artık sessizliğinden..
Ama terketmeli
ve
Unutmalıyım seni...

Ben, tüm benliğimle..
Gururumu hiçe sayarak..
Tüm yaşanmışlıkların anısına..
Senin yoluna aptalca düştüysem..
Herkesi karşıma birer birer aldıysam..
Ve buna rağmen sesin titremeden.
"Bitti" ile başlayan sözünün sonuna noktayı koyduysan..
Bırak git bu yüreği..
Sana artık bir faydası olmaz..

Artık kendime daha fazla acı çektirmeden..
Seni beklemeden ve düşünmeden..
Yüreğimden çık git istiyorum.
Son gözyaşlarımla seni ıslatarak.
Öylece, çaresizce seni bırakarak..
Bir kere olsun yüzüne bakmayarak..
Çekip gidiyorum yok olan varlığından..

Şimdi;
Bırak git bu yüreği,,
Bu yürek seni çoktan terketti..
Artık mühürlü bu yürek..
Sensizliğe yemin etti....