sonraki »

[karadeniz rüzgarı]

İlk, görmek ile başlıyor sevgi.

Tam da elini çekmişken, bıkmışken karmaşık dünyanın karışık düzeninden, onun gözlerindeki o ışıltıyı, yüzündeki parıltıyı gördüğün an, yeniden sarılırsın hayata, sevdaya. Hayatın ne demek olduğunu, ne kadar da harika bir şey olduğunu yaşamanın, onun mimikleriyle anlarsın.

Anlam yüklersin artık her şeye. Çiçekler, böcekler, canlı-cansız bütün kâinat bambaşka bir kılıf giymiş gibi bambaşka hale bürünür gözlerinde. “Bu zamana kadar nasıl da fark etmemişim?” dersin kendi kendine. Fısıldaşırsın inceden inceden tabiatın sessiz diliyle. Ve farklı bir boyutuna geçmişsindir çoktan hayatın.

Sevgi, keşiftir işte bir bakıma. Onun sayesinde, sıradan şeylerdeki sıradışılığı görmek. Ve anlamak aynı zamanda. O kim mi?..

İşte dost o. Seni, kâşif yapmayan kişi, dostun da değildir asla.

Ve bütün bu mânâ serüveninde süzülüyorsa gözlerinden damlalar, hiç korkma dostum. Seviyorsun demektir. Kim olursa, ne olursa olsun seviyorsun demektir. Seviyorsun…

Çünkü görmek ile dikilen sevda tohumu, idrak yolunda keşifle filiz verir ve gözyaşlarıyla beslenir, yeşerir. Eğer senin de gözlerinden düşüyorsa yaşlar, sevdan solmayacak demektir.

[filizerturk]

güzelmiş teşekkürler dugusal öğrenci

[fuatguner]

bencede güzelmiş baya da romantik.+1